Dringend tijd om nog eens iets te posten op de blog, heb het even laten liggen waarvoor mijn excuses. In het vervolg probeer ik wat meer updates te geven zodat het niet altijd van die ellenlange post zijn.
Dus uiteindelijk heb ik nog een tijdje in Auckland gezeten in een zeer fijne hostel in Mt Eden (net buiten het CBD van Auckland), Bamber House met zeer fijne mensen die oo kal een tijdje in Auckland zitten (en job zoeken daar). Dus naast af en toe eens op stap te gaan, heb ik vooral nog wat de toerist uitgehangen, ondermeer Rangitoto Island bezocht. Daarnaast had ik besloten om toch maar een busje aan te schaffen. Dat is namelijk een redelijk goede investering, gezien de prijzen nu zeer laag zijn omdat de meeste toeristen en backpackers vertrekken omdat het winter wordt, dus veel busjes op de markt en stressende backpackers die snel hun busje of auto moeten verkopen voor hun terugvlucht. Bovendien zal er wanneer ik terug vertrek uit Nieuw Zeeland (eind oktober) juist veel vraag zijn omdat de zomer terug begint en bovendien is het hier in september-oktober World Cup Rugby, dus veel toeristen. Dat betekent dat ik het busje waarschijnlijk vlot met een ferme winst kan verkopen.
Uiteraard is het ook veel fijner om een vervoermiddel te hebben hier, kan je veel meer zien en het spaart ook de kosten uit van de shuttlebusjes naar de skigebieden.
Dus na een tijdje rondgezocht te hebben (oa. een paar carfairs bezocht), was er ook een Duitser in het hostel, Max, die zijn Mitsubishi L300 verkocht. Zag er een redelijk goed busje uit, volledig omgebouwd tot een kleine campervan, met een uitgebreide verzameling kampeerspullen. (foto’s staan op facebook, zal binnekort hier ook wel eens wat foto’s posten). Had ook net een nieuwe WOF (zowat de keuring van NZ) tot oktober 2011, en een nieuwe REGO (registratie). M.a.w. een zeer degelijk totaalpakket en dat voor slechts 2900NZD (ongeveer 1500 euro) en kan je tegen de zomer gemakkelijk voor een 4000NZD verkopen, dus als alles nog in orde is dan een goede investering. Dus na testrit, kleine controle en dergelijke mijn busje aangeschaft en het kind ook maar een naam gegeven: Sookie (ja nogal veel True Blood gekeken de laatste tijd vandaar…).
Ondertussen waren Tom en Joris ook aangekomen in Auckland, zij zijn toe aan het laatste luik van hun wereldreis (5 weekjes NZ), en zij verbleven ook een paar dagen in de hostel, dus happy times!
Maar het werd dus hoog tijd om Auckland vaarwel te zeggen en richting het zuidereiland te trekken….
Eerste stop op de route was Taupo, met een middagstop in Matamata (of ook wel Hobbiton genoemd) en een zijsprongetje naar het groene heuvellandschap waar de meeste scenes van the Shire uit LOTR zijn opgenomen. Bij aankomst in Taupo nog even langs de Hukka Falls geweest. Niet een hele grote waterval, maar wel een met een enorme kracht waardoor het water mooi azuurblauw kleurt.
Volgende rit was van Taupo naar Wellington, een stevig ritje langsheen het Tangoriro National Park via the Desert Highway. De stevige stortbuien en hevige windstoten maakten het er net echt aangenamer op, maar Sookie is een stevig busje J Bij aankomst in Wellington scheen het zonnetje alweer, so all good. Blijkbaar was Tom ondertussen ook al in Wellington verzeild geraakt, dus daar zijn we dan nog een stevig avondje in de wijn gevlogen. Het opstaan was des te pijnlijker de volgende morgen want we gingen de ochtendferry nemen naar Picton op het Zuidereiland. Het mooie weer en prachtige landschap tijdens de overtocht maakte echter veel goed. De eerste bergtoppen met sneeuw waren ook in zicht. Bij het uitstappen van de ferry kwamen we nog een Canadees meisje, Liz, tegen die een lift naar Nelson zocht. Aangezien we ook die richting uitgingen en er nog een plekje was in de bus hebben we uiteraard de gentleman uitgehangen en ze meegepakt.
In Nelson hebben we dan de volgende stop gehouden. Was een supergoede hostel, met gratis internet enzo, dus daar zijn we 2 nachtjes gebleven. Tom wou een 5 daagse trektocht door het Abel Tasman NP doen, dus die heb ik daar afgezet en zelf ben ik verder doorgereden naar Punakaiki. Onderweg uiteraard vaak gestopt om even te genieten van het prachtige landschap. In Punakaiki een nachtje verbleven in een hostel aan het strand. Jammer genoeg was het niet echt strandweer.
’s Anderendaags verder gereden naar Franz Josef, maar eerst nog even een bezoekje gebracht aan de prachtige pancake rocks en blowholes. Daar ook weer een nachtje overnacht en de volgende dag was het richting Wanaka! ’s Morgens eerst nog wel even langs de Fox Glacier gereden om even de gletsjer te bezoeken. De Franz Josef gletsjer had ik 2 jaar geleden al gezien, Fox nog niet vandaar. Na een prachtige tocht langsheen Mount Aspiring NP met toch wel al wat witte bergen en het Prachtige Lake Wanaka en Lake Hawea kwam ik uiteindelijk aan in mijn thuis voor de komende 4 maandjes, Wanaka. Sookie heeft het heel de weg zeer goed uitgehouden, geen problemen gehad (buiten de alledaagse moeilijkere ochtendstart), zodus voorlopig een betrouwbaar busje! Zo, over de verhalen hier in Wanaka zal ik binnenkort nog een post sturen. Ik kan al wel melden dat ik hier ondertussen een vast plekje heb gevonden in een gezellig huisje. Meer daarover binnenkort...
